استقلال منهای این منهای آن...

فوتبال در ایران بیشتر شبیه به یک نمایش است . چند نویسنده با همکاری یکدیگر آن را مینویسند ، چند کارگردان با همکاری یکدیگر انرا کارگردانی میکنند ، و چند بازیگر آنرا بازی .

زمانی که تاریخچه تیمها را نگاه میکنیم، نخست قهرمانیهای آن و بعد بازیکنی که بیشترین گل را بثمر رسانده و دروازه بان تاریخی آن تیم را به یاد میاوریم . همه باشگاها اسطوره دارند ، سلطان دارند و همه باشگاها بازیکنان با تعصب .

باشگاه استقلال با تاریخی 67 ساله مردان بزرگی را در تاریخ باشگاه ثبت کرده است . نامهایی که هم برای ایران افتخار آفرین بودند و هم برای باشگاه استقلال ( تاج سابق ). مردانی چون زنده یاد رایکوف ، زنده یاد ناصر حجازی . منصور خان پورحیدری ,علی رضا منصوریان و بسیاری نامهای دیگر که اگر بخواهیم بنویسیم خود یک کتاب میشود .

البته نمی توان از باشگاه استقلال نام ببریم و یادی از سلطان علی جباری نشود . جالب است که امروز هم جباری دیگری وجود دارد . مجتبی جباری ( زیدان آسیا ) بازیکنی با تکنیک بالا و با هوش که به تنهایی یک تیم را تغییر میدهد .

زمانی که میگویم ( جباری ) پیر مردها سلطان علی جباری را به یاد میاورند و جوانان مجتبی جباری را .

اما جباری دیگری هم هست که او را باید سرباز وفادار استقلال بنامیم . سربازی که سالهای سال است که در کنار استقلال است . مردی زحمت کش و با تعصب . مردی که اشک او را بعد از هر گل حساس به راحتی میتوان دید . مردی که بر روی نیمکت مینشیند و نگران بازی را تماشا میکند . این مرد متعصب ، این مرد زحمت کش ، آقا مدد جباری است .

بسیاری از بازیکنان بعد از به ثمر رساندن گل، خود را به آقا مدد میرسانند و گل خود را به او تقدیم میکنند تا از زحمات و تلاش او سپاسگزاری کنند .

در فوتبالی که برادر با برادر نمی تواند کار کند ، در فوتبالی که همه سعی میکنند دیگری را از سر راه بردارند. در فوتبالی که شیرینی آن به کام مردم تلخ میشود . در فوتبالی یک ساعت با یکدیگر میگویند و میخندند و ساعتی دیگر آنچنان به یکدیگر میتازند که پنداری فردایی وجود ندارد . در فوتبالی که هر روز قهر و آشتی است ، آقا مدد جباری با تمامی مربی های چند دهه اخیر استقلال بر روی نیمکت نشسته است . از زنده یاد ناصر خان حجازی تا امروز در کنار امیر خان .

آنها که به تمرینهای تیم استقلال میروند شاهد هستند چگونه برای تیم تلاش میکند . در حالی که هوادار مشغول گرفتن عکس با مربی و بازیکنان است ، مدد آقا مشغول اماده کردن وسائل تمرین است . در زمان بازی او بطری آب را به دست بازیکنی میدهد که اماده میشود وارد زمین شود و گرمکن را بر روی دوش بازیکن تعویضی میاندازد .

بازیکن مرخصی میگیرد ، بازیکن خسته از بازی قبل زودتر میرود ، مربی دیر میرسد ، مربی به دلیل کار شخصی زودتر میرود ولی آقا مدد زودتر از همه بر سر تمرین است و آخرین نفری است که وسائل را جمع میکند و راهی منزل میشود . او نه به استخر و سونا میرود و نه ماشین چند میلیونی سوار میشود ولی پا به پای تیم همه جا هست .

همیشه از سلطان علی جباری گفته میشود همیشه از مجتبی جباری تعریف و تمجید میشود ، ولی کمتر یادی از زحمت کش تیم آقا مدد جباری میشود .


آقا مدد فکر نکنید هوادار نمیداند ، فکر نکنید هوادار نمیبیند . هوادار تلاش شما را میبیند ، هوادار تعصب شما را میبیند . اگر کمتر میگوید چون نمی داند کجا و چگونه بگوید .

ما هواداران از راه دور و نزدیک ، ما هواداران از نوجوان 9 ساله تا مرد غربت نشین 90 ساله دست شما را به گرمی میفشاریم . خسته نباشی مرد متعصب ، خسته نباشی مرد زحمت کش .

اشک تعصب شما را میبینیم ، امید داریم امسال استقلال چند جام قهرمانی را بالای سر ببرد که خنده و شادی شما را در جشن قهرمانی ببینیم که شاید خستگی شما از تن درأید.

این چند خط تقدیم به آقا مدد بود از طرف همه هواداران استقلال ، از طرف همه ما که تلاش شما را میبینیم .

هواداران استقلال سه جباری دارند که به آنها افتخار میکنند ، سلطان علی جباری ، مجتبی جباری ( زیدان آسیا) و از امروز لقب آقا مدد ، سرباز وفادار و متعصب خواهد بود . 

منبع:استقلالی دات کام....دین

**واقعآ مدد رو هم که تاحالا کمتر بهش پرداخته شده عاشقانه و از ته دل دوسش دارم چون عاشقانه و از ته دل استقلال رو دوست داره.آقا مدد دست مریزاد و خدا قوت...